Labour-leider Jeremy Corbyn warm onthaald in Den Haag

Geschreven door

Geplaatst op 16-07-2018

Wanneer Britse Labour-leider Jeremy Corbyn zijn mond opendoet, moet je wel luisteren. Niet alleen vanwege zijn charmante accent, maar ook door zijn manier van spreken; opzwepend en overtuigd van zijn eigen verhaal. Als het aan Corbyn lag trokken we vandaag nog linea recta met onze hooivorken de straat op om onze rechten als arbeiders op te eisen en te demonstreren tegen de ‘heersende elite’. Van belastingontduiking door grote bedrijven wordt hij boos, zo blijkt tijdens een bijeenkomst in het Haagse Paard van Troje georganiseerd door de Europese Socialists and Democrats. Dat geld kan volgens hem veel beter worden besteed aan de zorg, aan publieke instellingen en aan het bestrijden van klimaatverandering.

Corbyn werd warm onthaald in Den Haag: hij mocht op de thee bij Mark Rutte, hield in het Haags Historisch Museum een speech voor de PvdA en gaf een workshop campagnevoeren aan linkse jongeren. Op donderdagavond 5 juli staat hij voor een goedgevulde zaal vol Europese sociaaldemocraten om te praten over belastingontduiking. Onder de vrolijke klanken van ´Twist and Shout´ betreedt de politicus als een ware popster het podium. Het publiek is razend enthousiast. Op een balkon wappert een groepje met een banner met Labours slagzin: “For the many,  not the few”. Corbyn, zo blijkt, is ook in Nederland een publiekstrekker.

Linkse Europese samenwerking

De PvdA en het Britse Labour beiden tot de Partij van de Europese Sociaaldemocraten (PES), een overkoepelende partij van de Europese sociaaldemocraten die zich in Brussel weer hebben verenigd in de S&D-fractie. Toch is het opvallend om het socialistische Labour en de PvdA op één podium te zien. Wanneer je Corbyn hoort speechen over de “krachten van het neoliberalisme” en “de politiek van economische bezuinigingen” klinkt er een onmiskenbaar socialistisch-populistisch geluid in door. Dit in tegenstelling tot de PvdA, dat de afgelopen jaren meer naar het politieke midden leek te zijn geschoven. Tijdens de bijeenkomst in Den Haag spreekt Corbyn zijn wens uit voor een verenigd links-Europees blok en nauwere samenwerking tussen socialistische partijen. Bezuinigingen zijn geen economische maatregel, maar een politieke keuze vindt hij. Volgens de politicus kan echte verandering worden teweeggebracht door ‘socialistische en gemeenschapswaarden’. Lodewijk Asscher lijkt de stempel ‘socialisme’ die avond verre van bezwaarlijk te vinden. Dat is ook niet zo verwonderlijk, gezien de recente populariteit van het Britse Labour en de depressie waarin de PvdA verkeert.

Tijdens de nationale verkiezingen in eigen land vorig jaar behaalde Corbyn een grote zege; met 32 nieuwe zetels bemachtigde Labour zo’n 40% van de stemmen. Ter vergelijking, dit was maar 2.5% minder dan de grootste partij, de Conservatieven. Het was de grootste zegen voor Labour sinds 1945 en voor velen, inclusief de partij zelf, kwam dit als een verrassing. Het succes was mede te danken aan de nieuwe campagnestrategie van de bijna 70-jarige Corbyn, die zich op jonge stemmers focuste. Tijdens de campagne werd er op een slimme manier gebruikgemaakt van sociale media. Mét resultaat, want er was een grote toename van jonge stemmers. De uitslag van de Brexit een jaar eerder zal ook invloed gehad hebben op het succes van Corbyns partij. Labour was nooit vóór een Brexit, maar volgens Corbyn moet de uitslag worden gerespecteerd en worden gewerkt aan een voordelige deal voor het Verenigd Koninkrijk. Het interne gevecht binnen de Conservatieve partij en het turbulente verloop van de onderhandelingen zullen Corbyn niet slecht uitkomen.

Fiscale rechtvaardigheid was een van de speerpunten van Labour tijdens de campagne in 2017. De aanwezige PvdA-politici in het Paard op 5 juli, inclusief Europarlementariër Paul Tang en PvdA-fractieleider Lodewijk Asscher lijken het eens te zijn met zijn roep om belastingontwijking op Europees niveau aan te pakken. Hoe, dat wordt tijdens deze bijeenkomst niet helemaal duidelijk. Corbyn gaat hier nog het meest expliciet op in, door te stellen dat een combinatie van open dialoog, sociale media en straatactivisme verandering tot stand kan brengen.

Nederland belastingparadijs

De afschaffing van de dividendbelasting in Nederland kan door aanwezige niet-Nederlandse Europarlementariërs Pervenche Berès en Ana Gomes op heftige kritiek rekenen. Een zichtbaar geëmotioneerde Gomez: “Het is geen toeval dat de S&D besloot dit debat over belastingen hier in Den Haag te houden. Nederland is een van de boosdoeners.” Nederland en Europa zouden miljarden euro’s mislopen door belastingontwijking. Zo stelt Asscher: “Het geïnde belastinggeld zou besteed kunnen worden aan betaalbare woningen, de zorgen en onderwijs.” De Nederlandse overheid gebruikt de Brexit als een excuus voor het afschaffen van de dividendbelasting, vindt Asscher.

Met deze laatste uitspraak zou Asscher wel eens gelijk kunnen hebben. Het aantrekkelijke vestigingsklimaat van Nederland is althans een veelgehoord argument om de afschaffing van de dividendbelasting te rechtvaardigen. Verschillende bronnen vertellen iets anders, maar geschat wordt dat de netto-opbrengst van dividendbelasting voor Nederland zo’n €1.4 miljard bedraagt. Volgens critici is de afschaffing van de belasting vooral voordelig voor buitenlandse overheden. Hoeveel geld Nederland aan belastinginkomsten misloopt dankzij de maatregel blijft erg vaag. Uit een peiling van Maurice de Hond blijkt dat 61% van de Nederlanders tegen afschaffing van de dividendbelasting is, tegenover 26% die voor is. Tax Justice NL is een petitie gestart tegen de afschaffing van de dividendbelasting. Deze heeft tot nu toe bijna 17.500 handtekeningen opgeleverd. Ondanks de veelvuldige aandacht voor het onderwerp zijn er in Nederland nauwelijks mensen met (of zonder) hooivork de straat opgegaan om te protesteren. Linkse politici in Europa zullen dus goed hun best moeten doen om in de binnenlanden het activisme à la Corbyn tot stand te brengen.

Solange Pompl

Er zijn weinig dingen waar ik zo enthousiast van word als verkiezingen. De campagnespotjes, de constante stroom aan analyses, de Twitter-discussies.. ik smul ervan. En in mei 2019 mogen we weer, dan zijn de Europese verkiezingen! Als oud-inwoner van Limburg, Sevilla, Berlijn en Glasgow heb ik al veel ‘Europeesheid’ mogen proeven. Op WEurope ga ik mijn kennis van de Europese Unie en politieke communicatie mixen en gebruiken om jou, al dan niet EU-geïnteresseerde, van relevante achtergrondkennis te voorzien. Brein aan, klikken en lezen maar.