Een Europese arbeidsinspectie voor een socialer Europa 

Geschreven door

Geplaatst op 28-03-2018

Al in Juncker’s State of the Union speech van 2017 kondigde hij zijn plannen voor een socialer Europa aan. Met het plan om een Europese Arbeidsautoriteit op te richten hoopt hij zijn droom deels te verwezenlijken. De nieuwe instantie die in 2019 opgericht moet zijn, heeft als doel arbeiders die in een andere lidstaat werken te beschermen tegen bedrijven die met lagere lonen en langere werkdagen misbruik van hen maken. Het voorstel werd op 13 maart officieel door de Commissie aangenomen en ligt nu in de postvakjes van Ministers en Europarlementariërs. 

Het voorstel is een eerste stap om de rechten van werknemers die naar een andere lidstaat gezonden worden om bijvoorbeeld bouwwerkzaamheden te verrichten te beschermen. Officieel moeten gedetacheerde werknemers dezelfde rechten en plichten genieten als werknemers uit het gastland. Zo mag het salaris niet lager zijn dan het minimumloon in vastgelegde cao’s in dezelfde sector van het gastland en is het maximaal aantal werkuren en minimaal aantal rustperiodes officieel vastgesteld. Door een gebrek aan kennis en informatie-uitwisseling tussen lidstaten worden gedetacheerde werknemers alsnog vaak uitgebuit volgens de Commissie. Zo maken bijvoorbeeld Poolse medewerkers in de bouw soms meer uren dan toegestaan is en worden ze minder goed betaald dan Nederlandse medewerkers.

 

De Europese Arbeidsinspectie (European Labor Authority, ELA) moet gaan bestaan uit 140 werknemers en kost naar verwachting ongeveer 50 miljoen per jaar. In 2019 zou de nieuwe instantie, als het Parlement en de Raad daarmee instemmen, opgezet moeten zijn en in 2023 volledig operationeel moeten zijn. Het doel van de 140 werknemers is vooral het verbeteren van de informatievoorziening en het faciliteren van samenwerking tussen de arbeidsinspecties van de 28 lidstaten. Op de vraag of lidstaten dit niet beter zelf kunnen regelen antwoordt de Commissie: Nee. De instantie moet er voor zorgen dat iedere Europese burger consequent overal dezelfde informatie kan bemachtigen. Naast een het verbeteren van de informatievoorziening moet de instantie gaan onderhandelen bij grensoverschrijdende arbeids-conflicten en gaat zij nationale overheden ondersteunen in het bestrijden van frauduleuze bedrijven. Welke stad de instantie in 2019 haar thuis mag gaan noemen is nog onduidelijk, de Commissie laat die beslissing over aan de lidstaten.

 

 

Voor Agnes Jongerius van de PvdA is het voorstel een stap in de juiste richting. ‘Foute werkgevers maken misbruik van het vrij verkeer van werknemers in de Europese Unie, waardoor er nog dagelijks werknemers worden uitgebuit. Alleen een efficiënte Europese arbeidsinspectie kan hier een einde aan maken. Daarom verdient het voorstel van de Europese Commissie onze steun.’ schrijft ze in haar blog. Ook Commissaris voor Werkgelegenheid, Sociale Zaken, Vaardigheden en Arbeidsmobiliteit Marianne Thyssen is positief. ‘Zo’n Europese Arbeids Autoriteit is onmisbaar voor de goede werking van de Europese arbeidsmarkt. Zij kan migrerende burgers en bedrijven helpen de juiste informatie te vinden, en tevens zorgen voor een betere samenwerking tussen de EU-landen bij de toepassing van eerlijke en doeltreffende regels.’ Niet iedereen is echter zo positief.

 

Eurocommissaris Marianne Thyssen

 

FNV vice-voorzitter Tuur Elzinga vind een Europese Arbeidsinspectie in deze vorm niet voldoende en denkt dat geen enkel frauduleus bedrijf hier bang van wordt. Of het voorstel uiteindelijk werkelijkheid wordt is nog onduidelijk. Het voorstel is 15 maart voor het eerst gepresenteerd aan de Raad van ministers maar was geen officieel punt op de agenda. Voordat de nieuwe wet van kracht kan gaan moeten eerst het Europees Parlement en de Raad van Ministers zich er over uit laten en ermee instemmen.

Yves Lacroix

Bij het nemen van iedere beslissing is het belangrijk goed geïnformeerd te zijn. Daar kwam ik wel achter tijdens het referendum over het associatieverdrag met Oekraïne of het besluit van het Verenigd Koninkrijk om de Europese Unie te verlaten. Achteraf gezien was het geen verrassing. Wat anders is de EU voor veel mensen dan een ingewikkeld web van onbekende politici en verwarrende wetten? Door verslag te doen van de dagelijkse bezigheden van de Europese Unie is mijn doel dan ook Brussel dichterbij de mens te brengen.